Een verstopte neus en een piepende borst die je appartement nooit verlaten, of een labuitslag die kakkerlak aangeeft terwijl je er nog nooit een hebt gezien? Kakkerlakkenallergeen is een bekende trigger binnenshuis en de eiwitten ervan hebben kenmerken gemeen met huisstofmijt en schaal- en schelpdieren. Onze test onderzoekt je bloed op IgE tegen kakkerlakkenextract en zeven afzonderlijke kakkerlakkeneiwitten, als onderdeel van 300 allergenen en allergeencomponenten.
In Europa is de Duitse kakkerlak de belangrijkste soort binnenshuis. Hij heeft warmte, water en voedsel nodig en leeft daarom in verwarmde gebouwen en niet buiten. De grotere Amerikaanse kakkerlak komt voor in warme kelders, riolen en havengebieden en is algemeen in warmere landen.
De allergenen zijn afkomstig van uitwerpselen, speeksel, eipakketjes, vervellingshuidjes en dode insecten. Ze zetten zich af in zware stofdeeltjes in keukens en onder apparaten. Sommige ervan, zoals Bla g 1 en Bla g 2, worden in de darm aangemaakt en komen in de uitwerpselen terecht. Andere, zoals tropomyosine, zijn spiereiwitten uit het lichaam van het insect.
Veelgemelde klachten zijn een verstopte of loopneus, niezen en jeukende ogen die niet met de seizoenen meegaan. Sensibilisatie voor kakkerlak is in verband gebracht met astma, vooral bij kinderen in stadswoningen. Sommige mensen merken dat de klachten erger zijn in een bepaald gebouw, zoals de keuken op het werk.
Als je klachten erger zijn binnenshuis en het hele jaar door optreden, is het de moeite waard om naast huisstofmijt, schimmel en huisdieren ook kakkerlak te laten controleren.
Een positief kakkerlakkenextract kan twee heel verschillende dingen betekenen. IgE tegen Bla g 1, Bla g 2, Bla g 4 of Bla g 5 wijst op sensibilisatie voor eiwitten die typisch zijn voor kakkerlakken.
IgE tegen Per a 7, Per a 6 of Bla g 9 kan een andere oorsprong hebben. Per a 7 is een tropomyosine en Bla g 9 een argininekinase. Beide eiwitfamilies komen ook voor in huisstofmijten en in garnaal en andere schaal- en schelpdieren, en Per a 6 (troponine C) is nog een spiereiwit. In een groot deel van Noord-Europa, waar weinig huizen kakkerlakken hebben, volgt een kakkerlakkenuitslag vaak dit patroon. Het panel rapporteert ook tropomyosine van garnaal en huisstofmijt, zodat je in één rapport het hele plaatje ziet.
Met je vingerprikmonster meet het lab IgE tegen een extract van de Amerikaanse kakkerlak en zeven afzonderlijke kakkerlakkeneiwitten, als onderdeel van 300 allergenen en allergeencomponenten. Een positieve uitslag wijst op sensibilisatie, niet op een bevestigde allergie. In je rapport krijgt elke waarde een klasse van Negatief tot Zeer hoog, om met een arts te bespreken.
Page last updated
Met één vingerprik test je op IgE tegen 300 allergenen en allergeencomponenten, van berk en pinda tot kat en huisstofmijt. Stuur het monster naar het lab en ongeveer 5 dagen na ontvangst krijg je voor elk allergeen een waarde. Onze begrijpelijke uitleg laat zien hoe je die waarden leest. In totaal € 399, oftewel € 1,33 per allergeen.
Ja. Uitwerpselen, speeksel en lichaamsdelen van kakkerlakken bevatten allergenen die sensibilisatie kunnen veroorzaken, en sensibilisatie voor kakkerlak is gekoppeld aan astma binnenshuis. Een bloedtest laat zien of je IgE tegen kakkerlak hebt. Een arts kan dat in de context van je klachten plaatsen.
Vaak komt dat door tropomyosine, een eiwit dat voorkomt in kakkerlakken, huisstofmijten en schaal- en schelpdieren. Als je IgE vooral gericht is tegen Per a 7 in plaats van Bla g 1 of Bla g 2, kan de bron mijt of garnaal zijn. In je rapport zie je dit alles naast elkaar.
Ja. Beide bevatten tropomyosine en argininekinase, die voor het immuunsysteem op elkaar lijken. Sensibilisatie voor de een gaat vaak samen met IgE tegen de ander. Of dat van belang is voor het eten van schaal- en schelpdieren, is een vraag voor een arts.
