Prikkelende lippen of een rauwe, brandende mond na het eten van kiwi? Kiwi is een van de meest voorkomende fruitallergenen in Europa en zit in meer fruitsalades, smoothies en desserts dan je zou denken. Onze test onderzoekt je bloed op IgE-antistoffen tegen vier afzonderlijke kiwi-eiwitten, als onderdeel van 300 allergenen en allergeencomponenten, waaronder berkenpollen en latex.
Kiwi heeft zijn eigen set allergie-eiwitten, en die gedragen zich verschillend. Het bekendste is Act d 1, ook wel actinidine genoemd. Het is een enzym dat eiwitten afbreekt, en daarom kan kiwi vlees mals maken. Act d 1 is specifiek voor kiwi en is het belangrijkste allergeen bij mensen die op kiwi zelf reageren, vooral kinderen.
Act d 2 (een thaumatine-achtig eiwit) en Act d 5 (kiwelline) zijn andere kiwispecifieke eiwitten. Act d 10 is een lipidetransfereiwit (LTP), een stevige eiwitfamilie die in veel soorten fruit en noten voorkomt. Een patroon met Act d 1 op kop wordt in verband gebracht met kiwispecifieke sensibilisatie en vaker met reacties buiten de mond. Een arts beoordeelt je patroon samen met je voorgeschiedenis.
Mensen beschrijven vaak jeuk, tintelingen of een rauw gevoel in de lippen, mond en keel kort na het eten van kiwi. Sommigen melden netelroos, een gezwollen gezicht, braken of maagkrampen, en sommigen melden piepende ademhaling. Jonge kinderen kunnen reageren bij hun eerste bekende contact met kiwi.
Zwelling van de lippen, tong of keel, moeite met ademhalen of een flauw gevoel na het eten is een noodgeval. Bel 112 (EU) of je lokale alarmnummer. Wacht niet op een test.
In berkenregio's reageren sommige mensen op kiwi door een berkachtig PR-10-eiwit in de vrucht. Deze reacties blijven meestal beperkt tot de mond. Dat kiwi-eiwit zit niet in het panel, maar berkenpollen (Bet v 1) wel, waardoor een arts kan zien of berk een rol speelt.
Kiwi is ook een van de voedingsmiddelen die met latex in verband worden gebracht, samen met banaan, avocado en kastanje. Dit heet het latex-fruitsyndroom. Het panel controleert latex in hetzelfde monster, zodat je kunt zien of beide voorkomen.
Je vingerprikmonster gaat naar het lab, dat IgE tegen vier afzonderlijke kiwi-eiwitten (moleculaire componenten) meet. Er zit geen extract van hele kiwi in het panel. Je labrapport geeft voor elk eiwit een gemeten waarde en klasse, van Negatief tot Zeer hoog. Een positief resultaat wijst op sensibilisatie, niet op een klinische allergie. Bespreek de uitslag met een arts voordat je verandert wat jij of je kind eet.
Page last updated
Met één vingerprik test je op IgE tegen 300 allergenen en allergeencomponenten, van berk en pinda tot kat en huisstofmijt. Stuur het monster naar het lab en ongeveer 5 dagen na ontvangst krijg je voor elk allergeen een waarde. Onze begrijpelijke uitleg laat zien hoe je die waarden leest. In totaal € 399, oftewel € 1,33 per allergeen.
Mensen melden vaak jeuk, tintelingen of een rauw gevoel in de mond en keel kort na het eten van kiwi. Sommigen melden netelroos, een opgezwollen gezicht, braken of piepende ademhaling. Zwelling van de keel of moeite met ademhalen is een noodgeval: bel 112 (EU) of je lokale alarmnummer.
Dat kan verschillende oorzaken hebben. Kiwi-eiwitten zoals Act d 1 kunnen IgE-reacties uitlokken, en in berkenregio's kan een berkachtig eiwit een pollengerelateerde jeuk in de mond veroorzaken. Kiwi is ook zuur, wat sommige mensen voelen zonder dat er sprake is van allergie. De test laat zien of je bloed IgE tegen kiwi-eiwitten bevat.
Soms. Kiwi is een van de voedingsmiddelen die verband houden met latexsensibilisatie, samen met banaan, avocado en kastanje. De test onderzoekt kiwi en latex in hetzelfde monster, zodat een arts kan zien of beide voorkomen.
Begin na de eerste reactie van een kind bij een kinderarts of kinderallergoloog. Die kan bepalen welke tests zinvol zijn en hoe je ze bij een kind moet interpreteren.
