Een jeukende mond na een stengel selderij, of een reactie op een soep waarvan je niet weet waardoor die komt? Selderij is een van de meest voorkomende voedselallergenen bij volwassenen in Midden-Europa en zit verstopt in bouillon, kruidenmixen en kant-en-klaarmaaltijden. Onze test onderzoekt je bloed op IgE-antistoffen tegen vier afzonderlijke selderij-eiwitten, als onderdeel van 300 allergenen en allergeencomponenten, waaronder berken- en bijvoetpollen.
Selderij en knolselderij zijn dezelfde plant, en beide bevatten de eiwitten die van belang zijn voor allergie. In laboratoriumtests heten ze Api g 1, Api g 2, Api g 6 en Api g 7. Ze behoren tot heel verschillende eiwitfamilies, en juist dat maakt een componentuitslag zo bruikbaar.
Api g 1 is een PR-10-eiwit dat lijkt op Bet v 1, het belangrijkste eiwit in berkenpollen. Api g 7 lijkt op Art v 1, het belangrijkste eiwit in bijvoetpollen. Api g 2 en Api g 6 zijn lipidetransfereiwitten (LTP's), die robuust zijn en vaak samengaan met sensibilisatie voor meerdere plantaardige voedingsmiddelen tegelijk. Welk patroon er in jouw bloed te zien is, beoordeelt een arts samen met je voorgeschiedenis.
Selderij komt vaak samen met pollen voor. In Midden-Europa is het nauw verbonden met berk en bijvoet, een patroon dat soms het selderij-bijvoet-kruidensyndroom of het berk-bijvoet-selderijsyndroom wordt genoemd. Mensen in deze groep melden vaak ook reacties op wortel en op kruiden uit dezelfde plantenfamilie, zoals anijs, venkel, koriander en karwij.
Anders dan bij appel wordt selderij door verhitten niet betrouwbaar onschadelijk. Koken vermindert een deel van de allergenen, maar niet alle, en gedroogde selderijkruiden behouden hun allergenen goed. Daarom is selderij een van de 14 allergenen die in de EU op etiketten van voedingsmiddelen vermeld moeten worden.
Reacties die mensen beschrijven variëren van jeuk en tintelingen in mond en keel tot netelroos, zwelling van lippen en gezicht, maagklachten en ademhalingsproblemen. Sommige mensen melden reacties op gekookte selderij of selderijkruiden, niet alleen op rauwe stengels. Bij enkelen lijkt inspanning na het eten een reactie te verergeren.
Zwelling van lippen, tong of keel, moeite met ademhalen of een licht gevoel in het hoofd na het eten is een noodsituatie. Bel 112 (EU) of je lokale alarmnummer. Wacht niet op een test.
Je vingerprikmonster gaat naar het laboratorium, dat IgE tegen vier afzonderlijke selderij-eiwitten (moleculaire componenten) meet. Er staat geen extract van hele selderij in het panel. In je labrapport krijgt elk eiwit een gemeten waarde en klasse, van Negatief tot Zeer hoog, op hetzelfde rapport als berkenpollen (Bet v 1) en bijvoet, zodat je kunt zien of ze samen voorkomen. Een positieve uitslag wijst op sensibilisatie, niet op een klinische allergie. Bespreek het met een arts voordat je iets aan je voeding verandert.
Page last updated
Met één vingerprik test je op IgE tegen 300 allergenen en allergeencomponenten, van berk en pinda tot kat en huisstofmijt. Stuur het monster naar het lab en ongeveer 5 dagen na ontvangst krijg je voor elk allergeen een waarde. Onze begrijpelijke uitleg laat zien hoe je die waarden leest. In totaal € 399, oftewel € 1,33 per allergeen.
Mensen melden vaak jeuk of tintelingen in mond en keel, gezwollen lippen, netelroos, buikkrampen of ademhalingsproblemen, meestal binnen enkele minuten tot twee uur na het eten van selderij. Zwelling van de keel of moeite met ademhalen is een noodsituatie: bel 112 (EU) of je lokale alarmnummer.
Sommige mensen doen dat. Koken vermindert een deel van de selderijallergenen, maar niet alle, en gedroogde selderijkruiden behouden ze goed. Dat is anders dan bij appel, waar koken meestal het op berk lijkende eiwit afbreekt. Je componentuitslag helpt een arts te beoordelen welke eiwitten je antistoffen herkennen.
Vaak wel. In Midden-Europa is selderijsensibilisatie nauw verbonden met berken- en bijvoetpollen. De test onderzoekt selderij, berk en bijvoet in hetzelfde monster, zodat je kunt zien of ze samen voorkomen.
Ja. Knolselderij is de wortel van dezelfde plant en bevat dezelfde allergenen. In Midden-Europa is het de vorm die veel mensen het vaakst tegenkomen, in soepen, stoofgerechten, bouillon en salades.
