Rood en jeukerig na gerookte makreel, of netelroos na makreelpaté? Dat kan twee heel verschillende oorzaken hebben: een IgE-allergie voor makreeleiwit, of histamine uit vis die niet koel is bewaard. Onze test onderzoekt je bloed op IgE tegen hele makreel en tegen makreelparvalbumine, als onderdeel van 300 allergenen en allergeencomponenten, waaronder de visworm Anisakis.
Makreel is een beenvis, net als kabeljauw, haring en zalm. Het belangrijkste allergeen is parvalbumine, een klein spiereiwit dat bij Atlantische makreel Sco s 1 heet. Parvalbuminen van verschillende vissen lijken op elkaar, waardoor veel mensen die gesensibiliseerd zijn voor één vis IgE hebben tegen meerdere soorten.
Vis met donker vlees, zoals makreel en tonijn, bevat doorgaans minder parvalbumine dan witte vis zoals kabeljauw. Dat is een tendens, geen regel, en geen reden om makreel te proberen als je op andere vis hebt gereageerd.
Makreel is de klassieke vis bij scombroïde vergiftiging. Als de vis niet goed gekoeld wordt, zetten bacteriën een natuurlijk aminozuur om in histamine. Wie dat eet, kan last krijgen van een rood gezicht, hoofdpijn, een peperige smaak en huiduitslag, vaak binnen een uur. Dat is voedselvergiftiging, geen allergie, en het is niet terug te zien als IgE.
Makreel kan ook larven van Anisakis bevatten, een visworm. Sommige mensen reageren op de eiwitten van de worm in plaats van op de vis zelf. Ons panel meet twee Anisakis-eiwitten, zodat je rapport het onderscheid laat zien.
Reacties die mensen beschrijven na het eten van vis zijn onder andere jeuk in de mond, netelroos, gezwollen lippen, buikkrampen, braken en piepende ademhaling. Ze beginnen meestal binnen enkele minuten tot twee uur. Sommige mensen reageren op de stoom van kokende vis.
Zwelling van lippen, tong of keel, ademhalingsproblemen of een flauw gevoel na het eten is een noodgeval. Bel 112 (EU) of het lokale alarmnummer. Wacht niet op een test.
Op basis van een vingerprikmonster meet het lab IgE tegen een extract van hele makreel en tegen makreelparvalbumine, één enkel eiwit (moleculaire component). Kabeljauw, zalm, haring, tonijn, karper, zwaardvis, stekelrog en Anisakis staan op hetzelfde panel van 300 allergenen en allergeencomponenten.
Je labrapport geeft elke waarde een klasse van Negatief tot Zeer hoog. Dat toont sensibilisatie, geen diagnose. Bespreek de uitslag met een arts voordat je je voeding aanpast.
Page last updated
Met één vingerprik test je op IgE tegen 300 allergenen en allergeencomponenten, van berk en pinda tot kat en huisstofmijt. Stuur het monster naar het lab en ongeveer 5 dagen na ontvangst krijg je voor elk allergeen een waarde. Onze begrijpelijke uitleg laat zien hoe je die waarden leest. In totaal € 399, oftewel € 1,33 per allergeen.
Een veelvoorkomende reden is histamine. Makreel die niet koel is bewaard, kan histamine opbouwen en bij iedereen een rood gezicht en huiduitslag veroorzaken, dus de reactie hangt af van de partij. Een IgE-allergie voor makreeleiwit komt meestal elke keer op. Een test helpt om het verschil vast te stellen.
Sommige mensen wel, maar vaker omvat sensibilisatie meerdere vissen, omdat parvalbuminen van vis op elkaar lijken. Door makreel naast kabeljauw, haring, zalm en tonijn te testen, ontstaat een patroon dat een arts kan beoordelen.
Niet betrouwbaar. Parvalbumine is goed bestand tegen hitte. Als je in welke vorm dan ook op makreel hebt gereageerd, praat dan met een arts voordat je het weer eet.
