Een jeukende mond na de kerstkarper, of netelroos na een vissoep? Karper is een zoetwatervis, maar het belangrijkste eiwit lijkt sterk op dat van kabeljauw, haring en zalm. Onze test onderzoekt je bloed op IgE tegen twee afzonderlijke karpereiwitten, karperparvalbumine en karperenolase, als onderdeel van 300 allergenen en allergeencomponenten.
Het belangrijkste allergeen in beenvissen is parvalbumine, een klein spiereiwit. Bij karper heet het Cyp c 1. Het is een van de best onderzochte visseiwitten en laboratoria gebruiken het als referentiemarker voor sensibilisatie voor visparvalbumine.
Parvalbuminen van karper, kabeljauw, zalm, haring en andere beenvissen lijken op elkaar. IgE tegen Cyp c 1 komt dan ook vaak samen voor met IgE tegen andere vis, zelfs vis die je zelden eet. Parvalbumine is bovendien goed bestand tegen koken, bakken en roken, dus ook gekookte karper bevat het nog.
Vis heeft nog een tweede, minder bekende groep allergenen: enzymen die enolasen heten. Bèta-enolase van karper is Cyp c 2. In een onderzoek onder patiënten met een visallergie had een groot deel IgE tegen visenolasen, en deze uitslagen waren het belangrijkst bij mensen zonder IgE tegen parvalbumine.
Enolasen van verschillende vissen overlappen minder dan parvalbuminen. Een uitslag voor Cyp c 2 zonder Cyp c 1 kan dus wijzen op een smaller, meer visspecifiek patroon. Een arts beoordeelt dat aan de hand van je volledige visprofiel en je voorgeschiedenis.
Reacties die mensen beschrijven na het eten van karper of andere vis zijn onder meer jeuk in de mond, netelroos, gezwollen lippen, maagkrampen, braken en piepende ademhaling. Ze beginnen meestal binnen enkele minuten tot twee uur. Sommige mensen reageren op stoom van kokende vis of op het hanteren van rauwe vis.
Zwelling van lippen, tong of keel, benauwdheid of een flauw gevoel na het eten is een noodgeval. Bel 112 (EU) of het lokale alarmnummer. Wacht niet op een test.
Uit een vingerprikmonster meet het lab IgE tegen twee afzonderlijke karpereiwitten (moleculaire componenten). Er is geen extract van hele karper in het panel opgenomen. Kabeljauw, zalm, haring, makreel, tonijn, zwaardvis en stekelrog staan in hetzelfde panel, als onderdeel van 300 allergenen en allergeencomponenten, zodat je karper naast de rest van de visfamilie ziet.
Je laboratoriumrapport geeft elke waarde een klasse van Negatief tot Zeer hoog. Dat laat sensibilisatie zien, geen diagnose. Bespreek het met een arts voordat je je dieet aanpast.
Page last updated
Met één vingerprik test je op IgE tegen 300 allergenen en allergeencomponenten, van berk en pinda tot kat en huisstofmijt. Stuur het monster naar het lab en ongeveer 5 dagen na ontvangst krijg je voor elk allergeen een waarde. Onze begrijpelijke uitleg laat zien hoe je die waarden leest. In totaal € 399, oftewel € 1,33 per allergeen.
Het komt voor, maar het is minder gebruikelijk dan reageren op meerdere vissen. Karperparvalbumine lijkt op het parvalbumine in kabeljauw, haring en zalm, dus de meeste mensen die gesensibiliseerd zijn voor karper hebben ook IgE tegen andere vis. Door karper naast zeven andere vissen te testen, zie je je eigen patroon, dat een arts kan beoordelen.
Karperparvalbumine (Cyp c 1) is een van de best onderzochte visallergenen. Omdat het lijkt op het parvalbumine van veel andere vissen, werkt het als referentiemarker voor sensibilisatie voor vis in het algemeen, niet alleen voor karpereters.
Nee. Parvalbumine, het belangrijkste visallergeen, is goed bestand tegen koken, bakken en roken. Als je in welke vorm dan ook op karper hebt gereageerd, overleg dan met een arts voordat je het opnieuw eet.
