Allergisch voor kabeljauw of zalm en benieuwd naar de rogvleugel op de menukaart? Roggen zijn kraakbeenvissen, net als haaien, en hun belangrijkste spiereiwit verschilt van dat in kabeljauw, haring en zalm. Onze test onderzoekt je bloed op IgE tegen hele stekelrog en tegen rogparvalbumine, als onderdeel van 300 allergenen en allergeencomponenten, naast zeven beenvissen.
De meeste vis die we eten, zoals kabeljauw, zalm, haring en tonijn, zijn beenvissen. Roggen, vleten en haaien zijn kraakbeenvissen: hun skelet bestaat uit kraakbeen, niet uit bot. Ze zijn lang geleden van de beenvissen afgesplitst, en hun eiwitten verschillen meer dan je misschien denkt.
Het belangrijkste allergeen in beenvissen is bèta-parvalbumine, een klein spiereiwit. Roggen en haaien hebben vooral alfa-parvalbumine. Dat is een verwant eiwit, maar antilichamen die gericht zijn op het parvalbumine van beenvissen binden er veel minder aan.
In een onderzoek uit 2019 onder mensen met een allergie voor kabeljauw, zalm of beide verdroegen 10 van de 11 rog tijdens een voedselprovocatie of klinisch onderzoek. Hun IgE tegen het parvalbumine van rog en haai was veel lager dan tegen het parvalbumine van beenvissen, en huid- en bloedceltesten reageerden veel minder.
Daarom is rog een interessante optie om met een allergoloog te bespreken als je beenvissen mijdt. Het is geen vrijbrief: sommige mensen reageren wel op rog, en alleen een arts kan zeggen of een begeleide provocatie bij je past. Een rogresultaat naast je andere visresultaten is een nuttig vertrekpunt voor dat gesprek.
Reacties die mensen beschrijven na het eten van vis zijn onder meer jeuk in de mond, netelroos, gezwollen lippen, buikkrampen, braken en een piepende ademhaling. Ze beginnen meestal binnen enkele minuten tot twee uur.
Zwelling van de lippen, tong of keel, moeite met ademhalen of een flauw gevoel na het eten is een noodsituatie. Bel 112 (EU) of het lokale alarmnummer. Wacht niet op een test.
Met een vingerprik meet het lab IgE tegen een extract van hele stekelrog en tegen rogparvalbumine, een enkel eiwit (moleculaire component). Zeven beenvissen staan op hetzelfde panel van 300 allergenen en allergeencomponenten: kabeljauw, zalm, haring, makreel, tonijn, karper en zwaardvis. Zo zie je rog en beenvissen naast elkaar.
Je labrapport geeft elke waarde een klasse van Negatief tot Zeer hoog. Dat toont sensibilisatie, geen diagnose. Bespreek het met een arts voordat je vis toevoegt of schrapt.
Page last updated
Met één vingerprik test je op IgE tegen 300 allergenen en allergeencomponenten, van berk en pinda tot kat en huisstofmijt. Stuur het monster naar het lab en ongeveer 5 dagen na ontvangst krijg je voor elk allergeen een waarde. Onze begrijpelijke uitleg laat zien hoe je die waarden leest. In totaal € 399, oftewel € 1,33 per allergeen.
Sommigen wel. In een onderzoek uit 2019 verdroegen 10 van de 11 mensen met een allergie voor beenvissen rog, omdat het parvalbumine van rog hun IgE zwak bindt. Dat is een reden om een allergoloog te raadplegen, niet om het thuis te proberen. Je rogresultaat naast zeven beenvissen helpt bij dat gesprek.
In de keuken grotendeels wel. Vleten en roggen zijn nauwe verwanten, en de vleugels die als vleet worden verkocht, zijn vaak rog, waaronder stekelrog (roker). Beide zijn kraakbeenvissen.
Omdat rog zich anders gedraagt dan beenvissen. Een laag rogresultaat naast hoge resultaten voor kabeljauw of zalm past bij het patroon dat in onderzoek is gezien. Een hoog rogresultaat is ook goed om te weten, voordat iemand rog als alternatief voorstelt.
